درمان مکانوشیمیایی واریس ؛ روش جدیدی که با لیزر مقایسه میشود !؟
درمان مکانوشیمیایی یا MOCA یکی از روشهای جدیدتر درمان ریفلاکس وریدی است. در این روش، معمولاً تحریک مکانیکی دیواره رگ همراه با تزریق ماده اسکلروزان انجام میشود تا رگ بسته شود. ایده اصلی این است که بدون استفاده از حرارت، رگ مشکلساز درمان شود.
مزیت بالقوه این روش، کاهش نیاز به بیحسی تومسنت گسترده و کاهش برخی عوارض مربوط به حرارت است. اما مانند همه روشهای جدید، سؤال اصلی این است که نتایج آن در بلندمدت چقدر پایدار است و در مقایسه با لیزر واریس یا رادیوفرکوئنسی چه جایگاهی دارد.
در یک مطالعه تصادفی منتشرشده در ۲۰۲۴، MOCA با لیزر داخل وریدی برای درمان ریفلاکس اولیه صافن بزرگ مقایسه شد. نرخ بسته شدن رگ در ۶ ماه در گروه MOCA برابر ۸۵.۷۱٪ و در گروه لیزر ۹۶.۵۵٪ بود؛ تفاوت از نظر آماری معنادار گزارش نشد، اما نویسندگان تأکید کردند که برای قضاوت قطعی، نتایج بلندمدت لازم است. در این مطالعه همچنین بهبود معنیدار در امتیاز شدت وریدی و کیفیت زندگی مشاهده شد. ( Sage Journals )
برای بیمار، این روش نشان میدهد که آینده درمان واریس به سمت روشهای متنوعتر و شخصیسازیشده حرکت میکند. اما در مطب و درمان واقعی، مهم این است که بیمار با تبلیغ یک روش خاص تصمیم نگیرد. روش درمان باید بر اساس معاینه، داپلر و تجربه پزشک انتخاب شود.
در تجربه دکتر مهرداد طاهریون، بیمارانی که واریسهای مختلف دارند، همیشه به یک نوع درمان پاسخ مشابه نمیدهند. ممکن است برای یک بیمار لیزر مناسبتر باشد، برای دیگری اسکلروتراپی و برای برخی، درمان ترکیبی یا روشهای جدیدتر در مراکز مجهزتر مطرح شود.
مراجعهکننده دکتر مهرداد طاهریون متخصص واریس اصفهان:
«وقتی درباره روشهای جدید واریس مطالعه کردم، گزینههای زیادی دیدم و گیج شدم. دکتر توضیح دادند که روشهای جدید امیدوارکنندهاند، اما باید دید برای رگ من کدام روش شواهد بهتر و نتیجه مناسبتری دارد.»